Hoe komt informatie tot ons? Via de zintuigen. Zintuig oor – horen. Zintuig oog – zien. Zintuig huid – voelen. Zintuig neus – ruiken. Zintuig tong -proeven. In de oosterse traditie is er nog een zesde zintuig: dat van het bewustzijn – van je gewaarzijn van die eerdere vijf en van wat die met je doen.

Alle zintuigen staan met elkaar in verbinding. De aandacht richten op een van hen, is een bijzondere oefening in aandacht. Alleen maar ‘proeven’ of alleen maar ‘ruiken’ – alsof je een baby bent of van Mars komt, zonder te classificeren. Dat is zo lastig als er een schaal met dingetjes langskomt. Je hebt al gelabeld voor je er erg in hebt – jammie, frietjes! of jak, vette hap!

Dat labelen conditioneert ons. Lichaam en geest beschermen ons daarmee. Het is een overlevingsmechanisme. Maar zoals met alle overlevingsmechanismen : functioneel onder bepaalde omstandigheden, en onder andere niet, of niet meer. Soms merk je dat je ze kennelijk hebt, maar heb je er eigenlijk niets meer aan. Automatismen. Reactief gedrag. En dan komt er een moment dat je denkt : dit beschermt me niet langer, sterker nog, dit zit me juist in de weg….

Dan kun je de aandacht richten op de driehoek van gewaarzijn.

Bijvoorbeeld een A4-tje pakken en een driehoek tekenen. En op de drie punten van de driehoek schrijven: gedachten, gevoelens, lichamelijke sensaties. En dan een aangename gebeurtenis in gedachten nemen. Eentje van vandaag bijvoorbeeld. Opschrijven onder die drie hoeken wat die specifieke gebeurtenis met zich meebracht : aan gevoelens, aan lichamelijke sensaties en aan gedachten. Bij jou….. Alleen maar dat. En er even naar kijken. Stilstaan | aandacht.

En dan weer over tot de orde van de dag.