Een vierkante meter is niet veel, maar genoeg om te kunnen opmerken dat je er op heel verschillende manieren naar kunt kijken. Bijvoorbeeld, als een baby die nog niet weet te labelen en naar de eigen hand kijkt zonder te beseffen dat het de eigen hand is. Dan de hand langzaam beweegt en draait en gefascineerd blijft kijken. Volledig aanwezig bij wat er te zien is. Probeer het uit: de arm strekken en dan kijken naar de eigen hand -alsof je niet weet dat die van jou is…..  kijken zonder te ‘weten’ wat je ziet. Onbevangen, geen oordeel, alleen maar ‘waarnemen’. Dat is kijken met de ogen..

Je kunt ook kijken met je gedachten. Die bepalen dan wat je ziet. Bijvoorbeeld : ik ben geen baby! Of - in aansluiting op gisteren: waarom heb ik nou net deze vierkante meter uitgekozen, een andere plek was beter geweest! Wat doen die duiven eigenlijk daar op het perron? Saai eigenlijk, die hand, die vierkante meter…. Ah, wat een lekker zonnetje!….

Het kan van alles zijn wat er in de geest aan gedachten voorbijkomt. Gedachten die afhouden van: kijken. Een vierkante meter werkelijk zien is een krachtige oefening in aandacht : opmerken wanneer je, in plaats van aan het kijken, eigenlijk aan het denken bent -bijvoorbeeld over wat je ziet. Iedere keer dat je opmerkt dat je aan het afdwalen bent, aan het fantaseren of oordelen, tegen jezelf zeggen: ‘ah! interessant! kijk, daar is het weer : ‘denken!’

jezelf toelachen

en daarna vriendelijk en beslist de aandacht terugbrengen naar wat er te zien is. Hier en nu. En je laten verrassen. Iedere keer opnieuw : ‘n vierkante meter is van moment tot moment anders