Het is 05.00 uur.  veel te vroeg, naar eigen oordeel. Waarom slaap ik nou niet door…. !

Ik stap uit bed en start de pc. En terwijl ik wacht op het zacht herkenbare gezoem en geroezemoes- gaat er van alles door me heen: ik rijd straks naar de Biesbosch, voor een dag in het lover, en het was gisteren prinsjesdag, ik heb met die en die gesproken…, ik moet nu echt dat-en-dat doen, en ik zie ook allerlei beelden…..

Ik besluit om naar het raam te gaan, er is nog tijd om de zonsopgang te zien.

..kijken..

en iedere keer als ik afdwaal - in dat verrukkelijke hoofd van me, bezig met van alles….met die-en-die en met dit-en-dat……daar en toen, straks en dan… vriendelijk maar beslist terugkeren naar de ervaring van dit moment. Hier en nu… Gewoon kijken naar wat er te zien is. Niet de zonsopgang. Daar is het nog te vroeg voor, maar naar de IJburglaan en het IJmeer, in het oranje licht van de lantaarns. Ah, waarom slaap ik zo vaak door….