Vandaag op en neer naar Friesland geweest. Iemand mogen ontmoeten met wie ik in mijn bestuurlijke tijd veel heb samengewerkt. We hebben tussen de middag teruggeblikt en vooruitgekeken. Maar het meest raakte me dat we allebei kennelijk een vergelijkbare kijk hadden gekregen op het hier en nu. Op het feit dat de werkelijkheid van alledag zo ongekend wonderlijk is. Niet te vatten in modellen, aan de hand waarvan we vergaderd hebben. En al helemaal niet in targets of prestatie-afspraken, meetbare doelen en wat er allemaal nog meer aan ooit bedachte afspraken op papier kunnen staan. Aan de hand waarvan we vergaderd hebben. We woonden toen nog, samen met heel veel anderen -, in de vooronderstelling dat de werkelijkheid van alledag zich kan voegen naar een eerder vastgestelde, papieren werkelijkheid. Sterker nog, zich moet voegen, niet goedschiks, dan kwaadschiks. Afspraak is immers afspraak. We kijken er allebei met verbazing op terug. Dat we dat ooit gedacht hebben…. en dat er op allerlei niveau’s, ambtelijk en bestuurlijk, nog steeds zo gedacht wordt….

Toen ik terugreed kwam ik het bord AFSLUITDIJK tegen. Maar je kunt tegen die metalen werkelijkheid ook anders aankijken. Er had, met evenveel recht en reden, ook AANSLUITDIJK kunnen staan.