Nieuwsbericht, gisteravond :

Aantal inburgeraars valt mee

Het aantal mensen dat dit jaar een inburgeringscursus volgt, valt toch mee. In augustus leek het er nog op dat het aantal inburgeraars niet boven 35.000 zou uitkomen, ver onder het streefgetal van 50.000. De nieuwe schatting gaat uit van 45.000 inburgeraars. Minister Van der Laan had de gemeenten gedreigd ze te korten op het voorschot dat ze voor de inburgeringscursussen hebben gekregen van de overheid. Het streefgetal voor volgend jaar ligt op 60.000 inburgeraars.

Als ik zoiets lees weet ik werkelijk niet wat het betekent. Bij verder lezen blijkt het volgende : er is op enig moment een schatting gemaakt: dit jaar verwachten we zoveel ‘inburgeraars’.  In augustus dacht de staatssecretaris nog: die schatting wordt bij lange na niet gehaald en hij heeft kennelijk daarom aan gemeenten een brandbrief gestuurd, maar wat blijkt nu, 6 weken later: ‘het aantal valt mee’.

Merkwaardig

Het is kennelijk een nieuwsfeit dat de reële werkelijkheid een beetje (weliswaar met een afwijking van meer dan 10 %) overeenkomt met de geplande werkelijkheid. Of misschien moet ik het scherper stellen: het is kennelijk een nieuwsfeit dat de geplande werkelijkheid met de realiteit overeenkomt (weliswaar met een afwijking van meer dan 10 %).

En dat valt dan mee.

Bij zo’n bericht duik ik niet meer in de inhoud, maar kijk ik naar de context : gaat de aandacht nu primair uit naar de geplande werkelijkheid als referentie of naar de realiteit als referentie.

Een wereld van verschil. Bij de staatssecretaris is de geplande werkelijkheid, de prognose omgezet in aantallen inburgeraars, leidend. Dat is het vertrekpunt. De echte realiteit moet aan die planning voldoen. Dit denken mag dan in de politiek normaal zijn, het is welbeschouwd heel bijzonder.