Toen ik jong was ging ik tweemaal per zondag naar de kerk. Op zondagmorgen was er de Dienst van het Woord. Moderne dominees volgden dan ‘een rooster’. Dat vonden we toen wel een beetje laf, zo preken aan de leiband. Recht uit het hart, leek veel oprechter. In de middag ging het vaak over de Heidelberger Catechismus. Dat werd ook wel de ‘Leerdienst’ genoemd. Een preek bestond uit drie delen: Ellende, Verlossing en Dankbaarheid.

Die begrippen hoor je nu niet meer. Althans, ik hoor of lees ze niet meer. Mij ouders lazen Job, de Psalmen, Prediker. Ze hadden in de periode waarin ik opgroeide behoorlijk wat tegenslag. Maar in de Heilige Schrift herkenden ze hun ervaringen. Uit een ver verleden kwam troost : wat wij nu meemaken, is van alle tijden, Toen & dan is Hier & nu… Zelf heb ik inmiddels ook ervaringen die doen denken aan Job, de Psalmen en het boek Prediker… Fascinerend. Hoe een aloud geschrift woord geeft aan ervaringen waarvan je denkt : dit gaat over mij.

Huh? ja, over mij. Wat ik ervaar is universeel.

Ik heb ze op een rijtje gezet -in willekeurige volgorde-: de universele waarden waar ik vertrouwd mee was en die ik nu niet vaak meer tegenkom. Niet omdat ze er niet meer zijn, maar omdat de context inmiddels ontbreekt om ze te duiden.

-barmhartigheid

-goedertierenheid

-lankmoedigheid

-naastenliefde

-trouw

-schuld

-vergeving

-zachtmoedigheid

-rechtvaardigheid

-rechtschapenheid

-zelfbeheersing

-moed

-standvastigheid

-matigheid

…..

Wie dit leest nodig ik uit : kies er een uit en wandel er een paar dagen mee. En geef terug aan jezelf en aan iemand anders wat het begrip met je doet. Waarden van oudsher in een nieuwe vorm.