Gaan zitten in een stoel of gaan liggen op een bank. Voelen dat je zit, dat je ligt. De zwaarte van het lichaam, gedragen door de zitting, de leuning misschien. De aandacht brengen bij de beweging van de adem in het lichaam. Precies zoals die op dit moment is. Jezelf bewust helemaal in aanwezigheid brengen: hier in de ruimte, op dit moment. Het duurt wel even voor het besef er is: van helemaal aanwezig zijn. Dus gewoon de tijd nemen. Wachten. Wachten tot je voelt dat je in het hier en nu bent. En dan een lied horen op de radio of van de mp3-speler af, en de aandacht enkel richten op ‘horen’. Op wat er aan geluiden de gehoorgangen binnen komt. Alsof het de eerste keer is en je niet eens weet dat het ‘muziek’ is. Maar een aaneenrijgen van geluid. Klanken die elkaar opvolgen. Verschil in toon, intensiteit, klankkleur, hoogte… Het interpreteren loslaten, de tekst willen-kennen loslaten, het oordeel loslaten, alle kennis die je hebt, loslaten. Alsof je een baby bent die voor het eerst hoort.

Dit is ‘horen’.