Dit blog gaat over aandacht. En is er vooral op gericht om ‘mindful’ om te gaan met wat je dagelijks ervaart. In en om je heen. Soms neem ik eigen ervaringen als uitgangspunt. Het kan vandaag niet anders of ik moet een maatschappelijke uitstap maken. Want ‘om mij heen’ is voor mij persoonlijk soms ook de politieke werkelijkheid waar ik vandaan kom. Ik ben me nu meer bewust van politieke dilemma’s dan toen ik er middenin zat. Maar dan op een ander niveau. En over een van die dilemma’s struikel ik nu, omdat de actualiteit dat vraagt. Ik kan er niet om heen. Zo herkenbaar : Ga ik voor het resultaat of blijf ik bij mijn principes….

In de lokale politiek is het allang gemeengoed: het resultaat (de helft+1) telt. Maar het doemt nu ook landelijk zichtbaar op : omwille van het resultaat, kies ik voor nuttigheid in plaats van waardigheid.

De PVV is nuttig wanneer je als CDA-fractie een meerderheid nodig hebt voor het eigen initiatiefwetsvoorstel over het kraakverbod. De PVV is nuttig wanneer je als FNV de pensioenleeftijd niet wilt verhogen. Ook al beschouw je die als ‘de duivel en zijn oude moer’. In de Volkskrant klinkt het bijna als een zelfgekozen heldendaad. Immers, het resultaat telt. Als het maar schuift…

Ah, hoe verleidelijk! Dat adagium : het resultaat telt.

Ik heb het inzicht aangereikt gekregen door Edu Feltmann, oud-hoogleraar en ontdekker van het ‘denkadviseren’. Nuttigheid verenigt zich niet met waardigheid.

Niet een klein beetje dan? Nee, zelfs niet een klein beetje.

Je kunt niet een beetje waardig zijn. Op dat vlak zijn er geen gradaties. Je verkoopt jezelf aan de duivel of je doet het niet. Zo simpel is het.