Vandaag wordt mijn hond ‘geplukt’. De dubbele vacht gaat eraf. Dat vraagt een bijzondere vaardigheid. Ik weet dat de hond het prettig vindt, al die aandacht. Wat je aandacht geeft, groeit -luidt het gezegde. Maar hier is het andersom. Ik krijg van een harig kluwen met oogjes weer een strak hondje terug. Een blije hond ook. Ik weet dat ik niet tegen al dat losvliegende hondenhaar kan, want anders zou ik het zelf graag willen leren: met aandacht voor de beweging de hond plukken. Even helemaal aanwezig bij de handen en bij wat die doen. Maar gelukkig is er legio huishoudelijk werk dat ook veel genoegen oplevert omdat het met aandacht voor de beweging wordt gedaan. Vanavond maar eens een tijdje strijken…. Bepaald niet mijn favoriete bezigheid, maar de ervaring leert: alles wat met aandacht voor de beweging wordt gedaan schept voldoening. Zelfs strijken.

Kan de hond uitrusten….