Gaan zitten op een stoel of op je kussentje. De ogen sluiten en met de aandacht naar de ademhaling gaan. Het rijzen en dalen van de buikwand. De tijd nemen om tot rust te komen. Als de geest afdwaalt, die vriendelijk en beslist weer terugbrengen naar de beweging van de adem. Iedere keer opnieuw.

Dan de aandacht brengen naar de vraag: wat ontbreekt er aan dit moment?

Opmerken wat er aan gedachten en gevoelens en lichamelijke sensaties voorbij komt. Er niet in meegaan en ze ook niet wegduwen, maar ze in liefdevolle vriendelijkheid voorbij zien komen. Verlangen, verwachtingen, angst, hebzucht… Er vriendelijk naar glimlachen : ah! daar zijn jullie weer. En ze dan loslaten, weg laten vloeien….

wat ontbreekt er eigenlijk aan dit moment?