Ik heb een wijze leermeester uit de Soefi-traditie gekend. Een aantal jaren geleden kreeg hij het verzoek van de NCRV om op Paasmorgen, in een radioprogramma, in discussie te gaan met christenen, moslims en boeddhisten over de vraag: is er leven na de dood? En de soefi-meester zei: mmm, de echte vraag is niet: is er leven na de dood, maar: is er leven voor de dood..

De NCRV vond dat een heel intrigerende opmerking, maar het was niet bedoeling dat daarmee het format van het programma zou worden gewijzigd. Dus de soefi-meester is niet in de uitzending geweest.

De wijsheid die mij toen is overgeleverd is een heel confronterende: in hoeverre leef je je leven? En lijk je niet eerder schijndood…. verdwaasd doorhobbelend, van vergadering naar vergadering, feestje naar feestje, voorstelling naar voorstelling, van vertoning naar schijnvertoning…

Leven, echt leven is zo’n bijzonder geschenk, zo helemaal geen eigen verworvenheid