Net als menig ander, net als u die dit leest, heb ik een onrustig leven. En een onzekere toekomst. In mijn geval, mocht ik vandaag of morgen ernstig ziek worden: ik heb geen terugvalmogelijkheid. Geen partner met een eigen inkomen, geen koopwoning om ‘op te eten voordat…’.

Wel: dierbare verwanten ver weg. Ver weg in het hoofd (geestelijk op een wat andere planeet) en ver weg in fysieke afstand (letterlijk op een ander continent). Het is goed zo.

Er zijn in Nederland talloos veel mensen met minder perspectief : -met helemaal niemand op enige afstand. Dat ontroert me. Zoveel ongekend kostbare mensen om me heen. Als ik uit mijn raam naar buiten kijk zie ik ze kwartier na kwartier staan, alleen of in meertallen wachtend op de tram..