Kerst verloopt altijd anders dan je denkt. Je hebt je boodschappenlijstje afgewerkt, alles wat erop staat heb je in huis, blijk je het recept niet goed te hebben overgeschreven uit het kookboek. Het is kerstavond en je hebt geen gemalen komijnzaad. Je gasten zeggen af – te bevreesd om de deur uit te gaan-, en je besluit om met al het eten en drinken, plus het nodige gerei- naar hen toe te gaan. Helemaal achterin het keukenkastje staat -warempel!- een potje komijnzaad. Die laat zich vast makkelijk tot poeder fijnstampen in een vijzel. Volgens het kookboek is de ceviche om je vingers bij af te likken, je gasten nemen geen tweede bordje. Je hebt voor iedereen een potje klavertjes-vier gekocht en vergeet die aan de eerste vertrekkende gasten mee te geven.

Kerst is een klassiek hectische tijd. Stressvol. Zeker als je veel ‘vooruit’ hebt moeten denken en plannen. Dan ligt het gevaar om de hoek dat je de realiteit van het moment afmeet aan je verwachtingen, -zo wil ik graag dat het gaat ! Vandaar ook ‘one step at a time, in time, alle the time’.  Geen vijzel? dan maar geen komijn.