Soms heb je het gevoel met de rug tegen de muur te staan, puur uit onvermogen. Je weet het niet meer. Dan vraagt iemand je bijvoorbeeld : waarom deed je toen en toen dat en dat? Of, waarom zei je dat toen eigenlijk..

Je weet het niet meer. Deed je dat toen, zei je dat toen? En kun je nu alsnog zoeken naar een verklaring?

Kun je eigenlijk wel reconstrueren wat er toen op dat moment en in die context door je heen ging, waardoor je kennelijk in de ogen van anderen dat en dat deed of zei…

Nee, vaak niet. En met die factor van onzekerheid kan niet iedereen leven. Soms zelfs het Openbaar Ministerie niet.