Als ik het boek voor het eerst opensla, straalt de zin me tegemoet:

‘Vroeger leefden we met het naïeve idee dat je iets kon weggooien. Maar je kan niets weggooien. Je kan het verplaatsen, het aan de aandacht onttrekken, maar daarmee is het niet weg.’

Ik kan nog zozeer mijn spullen van de hand doen, ze zijn er dan nog steeds wel. Geen enkele ingreep gebeurt ooit ge-isoleerd, alles wat we doen heeft repercussies op andere processen. Doen alsof, bijvoorbeeld alsof iets er niet meer is, is geen duurzame oplossing.

.

.

uit Edel Maex, Open Mind. Anders kijken naar de werkelijkheid, 2009, p. 70