Vanmiddag was ik op het afstudeerfeest van Marita Ton, mijn nicht, en dan nu collega-kunsthistorica. Ik vroeg: wanneer was nou precies de plechtigheid van de uitreiking van je bul? Maar die was er niet. Ze heeft het papiertje gewoon opgehaald bij het secretariaat. En keurig getekend voor ontvangst. Ze had zelf maar een fototoestel meegenomen en de secretaresse gevraagd om een foto te maken van het moment dat ze de handtekening zet. Dat was de secretaresse niet zo gewend.

Ik was helemaal stil.

Het had te maken met het feit dat zij ook haar onderwijsbevoegdheid heeft gehaald. En dat moet dan bij het instituut dat over onderwijsbevoegdheden gaat. En ja, dan moet je je bul daar komen afhalen.

Ik ben er nog steeds stil van. Zou ze meteen ook een glimmende folder hebben meegekregen? -dacht ik op de terugweg naar huis. Om ‘alumna’ te worden: oh, het is zo geweldig als je nog steeds bij ons hoort?

‘ammuhumna!’