Al enige tijd verzamelen Nederlandse gecertificeerde mindfulness-trainers evidence-based onderzoek van over de hele wereld. Met als doel om aan de Nederlandse zorgverzekeraars op een presenteerblaadje aan te leveren dat de 8-weekse mindfulnesstraining echt helpt. Er liggen inmiddels heel wat onderzoeken op tafel, met control-groepen, 0-metingen, deelnemers die door een scan heen gaan, ervoor en erna. Dat alles om maar aan te tonen dat er aantoonbaar bewijs is. Harde feiten. Ook in het Academisch Ziekenhuis in Nijmegen is op dit moment een grootscheeps onderzoek gaande. Het Han Fortmann-centrum aldaar meet de effectiviteit van de training bij een grote groep deelnemers, inclusief controlegroepen.

In Nederland is het namelijk heel moeilijk, zo niet onmogelijk, om als relatief nieuwe methode vergoed te worden. Want Meetbaarheid is het enige criterium. Wie schetst daarom mijn verbazing toen ik hoorde dat in Amerika, nota bene het land waar Meetbaarheid koning is, de achtweekse Mindfulness-training al jaren een geaccepteerde, en vergoede behandeling is. Goedkoop, kortstondig en effectief. Moet je dan hier in ons kikkerlandje opnieuw het wiel uitvinden, nieuw evidence-based onderzoek verrichten? Ja, kennelijk wel. Wat dat betreft lijken de zorginstellingen in Nederland roomser dan de Paus…

Een tweede ontdekking: Ook in het land dat ik ken als “het Walhalla van het meten=weten” , in Amerika, valt men als het om vakmanschap gaat, terug op de basis: Vertrouwen. Kabat-Zinn, de grondlegger van de methode, certificeert niet. Huh? Nee. Hij ‘beveelt aan‘. En hij beveelt in Nederland het Instituut voor Mindfulness van Johan Tinge aan. Zijn er nog andere opleidingen, instellingen? Ja, tuurlijk! Maar zowel hij als Tinge zetten zich in die onderlinge samenwerking blijvend in de waagschaal. Niet op basis van bureaucratie, maar op grond van vertrouwen. Net als alle formele meetbare testresultaten, kwetsbaar…